Kwiecień

30Kwi2020

Drodzy Rodzice!!!
W trosce o zdrowie dzieci, rodziców i pracowników placówek oświatowych, po konsultacjach i ze względu na zagrożenie oraz ognisko epidemiczne na terenie powiatu gnieźnieńskiego, Prezydent Miasta Gniezna Pan Tomasz Budasz wydał dziś decyzję o dalszym zamknięciu placówek. Oznacza to, że od 06.05.2020r. dzieci nie powrócą do przedszkola. Kiedy to nastąpi zależy od decyzji Pana Prezydenta. O wszelkich zmianach będziemy Państwa informować na bieżąco.

29Kwi2020
Temat kompleksowy : Dbamy o przyrodę – Jestem przyjacielem przyrody
• Rozmowa o zanieczyszczaniu powietrza przez ludzi: „Chcemy mieć czyste powietrze”. + załącznik.
Obrazki z dymiącymi kominami. R. rozmawia z dzieckiem o tym, jak ludzie zanieczyszczają powietrze (na podstawie obrazków). Dziecko ocenia, czy powietrze w ich okolicy jest czyste i czy dobrze się nim oddycha.
• Zabawa połączona z eksperymentem plastycznym: „Szare na szarym”.
Arkusz kartonu, świeca , szara farba, pędzel lub gąbka. Dziecko wykonuje rysunek świecą: fale lub spirale i koła dymu z kominów. Zamalowuje go szarą farbą po całej powierzchni, tak jakby cały świat był szary, zasnuty dymem i spalinami.
• Ćwiczenia ortofoniczne na podstawie wiersza B. Szelągowskiej: „Dbamy o przyrodę”.
R. prezentuje wiersz i pyta dzieci: „W jaki sposób możemy dbać o przyrodę?” Powtarza wiersz, a dziecko za nim fragment tekstu: „Sia, sio, siu, sia, sio, si – jakie śliczne mamy dni!”
W parku kwitną na rabatkach kwiatki kolorowe.
Pod drzewami, wzdłuż alejek, stoją kosze nowe.
Sia, sio, siu, sia, sio, si – jakie śliczne mamy dni!
Dzięcioł puka w stare drzewo, obserwując dzieci,
jak do kosza wyrzucają po pikniku śmieci.
Sia, sio, siu, sia, sio, si – jakie śliczne mamy dni!
Jeżyk z liści się wygrzebał, pyszczek swój zadziera.
Teraz patrzy, jak rodzina jedzie na rowerach.
Sia, sio, siu, sia, sio, si – jakie śliczne mamy dni!
A w ogrodzie, obok parku, słowik cudnie śpiewa.
To z radości – wzdłuż alei ktoś posadził drzewa.
Sia, sio, siu, sia, sio, si – jakie śliczne mamy dni!
Nawet słonko, choć wysoko, jakoś mocniej świeci.
Lubi patrzeć się, jak dbają o przyrodę dzieci!
Sia, sio, siu, sia, sio, si – jakie śliczne mamy dni!
• Zabawa matematyczna: „Gdzie jest…?”
Obrazek przedstawiający dowolny krajobraz (np. las). + załącznik
R. pokazuje obrazek. Prosi dziecko, aby opisało, gdzie jest jakiś przedmiot/jakieś zwierzę itp. (np. Gdzie jest słońce? Gdzie jest drzewo?). Chodzi o to, aby dziecko używało słów określających położenie przedmiotów w przestrzeni (na, pod itp.)
• Układanie puzzli o tematyce przyrodniczej.
Puzzle (lub pocięte obrazki) o tematyce przyrodniczej, obrazki o tematyce przyrodniczej (na wzór).
R. prezentuje dziecku puzzle/obrazki o tematyce przyrodniczej. Daje je wraz z obrazkami na wzór.
Dziecko układa puzzle samodzielnie lub z rodzicem.
• Praca plastyczna: „Kwiatowy kolaż”.
Gazetki ogrodnicze (lub obrazki z kwiatami), nożyczki, klej, kartki. Dziecko wycina lub wydziera obrazki z kwiatami, a potem je przykleja na kartkach, tworząc dowolne kompozycje.
• Ćwiczenia oddechowe: „Kolorowe kwiatki”.
Kwiaty (żywe lub wycięte z papieru). R. daje dziecku kwiaty. Jego zadanie polega na sprawdzeniu, czy kwiat pachnie czy nie. Dziecko wciąga powietrze nosem i wypuszcza ustami, powtarza to zadanie kilka razy z innymi kwiatami.
• Słuchanie wiersza B. Formy: „Dzieci dbają o środowisko”.
W zgodzie z przyrodą żyją wszystkie dzieci.
Kochają jasne słonko, które na niebie świeci.
Nie łamią gałęzi, dbają o rośliny,
podczas wycieczek do lasu nie płoszą zwierzyny.
Często też dorosłym dobry przykład dają –
w wyznaczonych miejscach śmieci zostawiają.
• Utrwalenie Piosenki ekologicznej.
https://www.youtube.com/watch?v=61qEwdxUom8
Wiersz pt. „Obietnica”
„Obietnica”
„Gdy do lasu pójdą dzieci, żadne w lesie nie naśmieci,
bo papierki i butelki dają pożar czasem wielki.
Każdy malec obiecuje, że przyrodę uszanuje.
Nie wystraszy w lesie zwierza, co do wody właśnie zmierza.
Nie nabrudzi rzeki także. Dba o czystość, dba, a jakże.
A więc dziecię moje młode- przed zagładą chroń przyrodę.”
Po wysłuchaniu wiersza w obecności rodzica złóż uroczystą obietnicę:
Rodzic: będę po sobie sprzątać śmieci!
Dziecko: Obiecuję!
Rodzic: w lesie będę cichym gościem!
Dziecko: Obiecuję!
Rodzic: będę chronić przyrodę!
Dziecko: Obiecuję!
Rodzic wydrukuje załącznik z Orderem Przyjaciela Przyrody.
29Kwi2020

Dzień dobry wszystkim Starszakom. Dla śpiochów i tych co już wstali mała rozgrzewka.

Czas na ćwiczenia logopedyczne

Zadanie 1.„Wielki skarb” –Proszę przeczytać na głos wiersz, poproście dziecko, by zapamiętało, o czym, zdaniem autorki wiersza, opowiadają książki.

Wieki skarb Barbara Stefania Kossuth

Mam przyjaciela – wielki skarb, największą radość w świecie. Któż to? Aha, nie powiem, nie… Z łatwością odgadniecie. Chciałbym z nim przebyć cały dzień, lecz mi nie daje niania. – Ej, Jurku, chodź, na spacer czas, dość tego już czytania. Tak, książka to przyjaciel mój – przyjaciel prawie żywy. On opowiada cudów moc, o świecie prawi dziwy. O górach, morzach niesie wieść, o naszej własnej ziemi, wypowie wiersz lub cudną baśń – czym? – Literkami swymi. Więc cieszę się, że książkę mam. Och, czytać pragnę wiele! Nie niszczę ich, bo książki me – najlepsi przyjaciele.

Poproście dziecko, by przypomniało, czego – zdaniem autorki – można dowiedzieć się z książek? Jakie inne informacje możecie znaleźć w swoich ulubionych książkach? Co oznacza sformułowanie „książka moim przyjacielem”? Czy autorka miała na myśli takiego przyjaciela, z którym można się bawić, biegać, wyjeżdżać?

Zadanie 2.„Ćwiczymy pamięć” – Zaproście dziecko do nauki wybranych strof wiersza. Można zaproponować naukę całego wiersza lub tylko część.Dla urozmaicenia można powtarzać z dzieckiem kolejne wersy wiersza, za każdym razem w specjalny sposób, np. wysokim głosem, grubym, niskim, słowami podzielonymi na sylaby, śpiewając itp.

Zadanie 3. „Księgarnia” –Przygotujcie cztery stoiska z książkami, na każdym z nich prezentuje się jeden rodzaj książek, np. kolorowanki, albumy, książki z obrazkami i komiksy. Ważne, by książki z jednego stoiska miały charakterystyczne cechy wspólne. Każdy rodzaj książek ma inną cenę, np. 5 zł, 7 zł, 10 zł, 20 zł. Dzieci wybierają z wyprawki plastycznej W10 banknoty i monety. Umówcie się, że rodzic będzie księgarzem, a dziecko klientem. Ma za zadanie kupić co najmniej trzy książki w dowolnych cenach. Ważne, by zostało mu jak najmniej pieniędzy. Nie można zmieniać cen książek podczas transakcji. Pobawcie się trochę w dokonywanie zakupów. Można wyznaczyć dziecku kwotę np. 20 zł. i zaproponować kupno dowolnych książeczek. Potem możliwa zamiana i dziecko będzie sprzedawcą.Miłej zabawy. Po zakupach dziecko niech opowie, co sprawiło mu trudność, a co było przyjemne podczas tej zabawy.

Zadanie 4. Karty pracyPraca z KP4.7a – przeliczanie książek, uzupełnianie zbiorów, zapisywanie i rozwiązywanie działań.  Praca z KP4.7b – rysowanie wzorów po śladzie i samodzielnie, odczytywanie rebusów, umieszczanie nalepek. Praca z KP4.8a – przeliczanie i rysowanie monet i banknotów.

Zadanie 5. Ćwiczenia gimnastyczne z p.Asią

Zadanie 6. Bajka o zmęczonej książce z bajkami Porozmawiajcie o tym jak Wy obchodzicie się ze swoimi książeczkami, czy je szanujecie i o nie dbacie?

 

Zadanie na popołudnie dla tych, którzy chcą szybko nauczyć się operowania pieniążkami „Ile kosztuje ta książka” – zabawa tematyczna w księgarnię z wykorzystaniem modeli monet i banknotów.

W wolnej chwili możecie też obejrzeć bajeczkę „Opowieść o książce”

29Kwi2020

Witamy Was kochane Pszczółeczki! Oto, nasze propozycje zabaw i zadań do wykonania na czwartek.

Kwiecień – V tydzień

Temat kompleksowy – Dbamy o zdrowie

Temat dnia – Gimnastyka ważna sprawa!
4 dzień – czwartek

Wiemy, że lubicie się gimnastykować, dlatego zapraszamy do wykonania ćwiczeń ruchowych.

Bawimy się przy muzyce.

Po gimnastyce pora trochę „pogimnastykować” głowę. Znacie już figury geometryczne i potraficie je właściwie nazywać. Pobawimy się w przeliczanie oraz utrwalimy kolory.
Proponujemy Wam jeszcze zabawę – Ułóż obrazek z figur. Zobaczcie nasze propozycje. Czekamy na kolorowe obrazki z figur. Miłej zabawy.
Do wydruku – Tangram.

29Kwi2020

Temat: Moja ojczyzna

Temat: Święto flagi

Zadanie 1.

Witamy wszystkie Motylki. Zapraszamy na początek do ćwiczenia. Otwieramy okno i …

-skłon i wyprost

-podskoki na jednej nodze

-podskoki na drugiej nodze

-kładziemy się na plecy i jedzie rowerek na spacerek…

-wstajemy i każdy robi 5 pajacyków.

Dziękujemy.

Zadanie 2

Proszę obejrzeć filmik

Polskie symbole narodowe

https://www.youtube.com/watch?v=xQk8p7XY23A

Odpowiedz na pytanie

-Jak nazywa się nasz kraj?

-Jak wygląda nasza  flaga ?

-Jak wygląda godło?

Przypomnij wierszyk ,,Kto ty jesteś ?

https://www.youtube.com/watch?v=58IaxG-4S3M

Zadanie 3.

Posłuchajcie co słychać u naszych bohaterów Ady i Olka .

Opowiadanie M.Strękowskiej –Zaremby ,,Dzień flagi”

Ada patrzy na pudełko nowych kredek z zachwytem w oczach.. Dostała je od babci Halinki,, Kredki w trzydziestu kolorach’’ tak jest napisane. Ada nie umie czytać ale wierzy babci Halince. Ostrożnie dotyka palcem kolejnych kredek. Prześliczne –myśli.Wydaje się Adzie ,że kredki uśmiechają się do niej i zachęcają ,żeby coś narysowała.Na przykład różowego kota albo słonia w odcieniach zieleni.A może żółtego królika? Trudny wybór- myśli Ada  .Olek ,który siedzi przy biurku,podnosi głowę znad ćwiczeń do zerówki.Pożycz mi czerwoną kredkę –prosi siostrę .Ada wolałaby nie rozstawać się z czerwona kredką –najpiękniejszą i najweselszą ze wszystkich kredek.-Dlaczego czerwoną?Buraczkowa też jest ładna . I pomarańczowa też –podsuwa bratu inne kredki.  –Maluję polską flagę Potrzebuję czerwonej kredki.Chyba wiesz w jakich kolorach jest nasza flaga?-pyta Olek

Ada pośpiesznie podaje bratu czerwoną kredkę .Niech sobie nie myśli ,że ona nie wie takich rzeczy.Potem w milczeniu przygląda się jego  pracy i marszczy czoło.

-Dlaczego nasza flaga jest biało-czerwona ?Na świecie jest więcej niż dwa kolory .Gdyby była w trzydziestu barwach byłaby ładniejsza –mówi.

-Ja nie mogę ? Słyszysz tato?-woła Olek

Tata kiwa głową i zwraca się do Ady. –Nie będziemy zmieniać polskiej flagi , mimo że na świecie jest więcej niż dwa kolory ,córeczko. Biel i czerwień to barwy polskiego herbu :białego orła na czerwonym tle .Biel oznacza uczciwość i czystość ,czerwień odwagę i waleczność.

–Ada robi poważną minę ,żeby było wiadomo ,że wszystko rozumie –ja też chcę rysować odwagę i  waleczność –mówi.  Cała rodzina Ady włącza się do rysowania biało-czerwonych flag.-Przydadzą się –lada dzień będzie święto flagi. W Dzień Flagi z samego rana Ada, Olek ,mama i tata wychodzą przed blok podziwiać swoje dzieło .Ich okna zdobią małe biało-czerwone flagi .

-Macie najładniej ozdobione okna w całym bloku-chwali sąsiadka z drugiego piętra. A wie pani ,że na świecie jest więcej niż dwa kolory ,ale biały i czerwony są najpiękniejsze –zapewnia ją Ada.

Odpowiedzcie na pytania

-Co dostała Ada od babci w prezencie?

-Co chciała narysować?

-Czym zajął się Olek?

-Co chciał pożyczyć od siostry?

– Jakiego koloru jest flaga Polski?

-Co oznaczają barwy flagi?

– Czym zajęła się cała rodzina ?

Zadanie 4

W załączniku 1 znajdują się rożne flagi .Przyjrzyjcie się uważnie i wskażcie tylko flagę Polski .

Zadanie 5

Dzień Flagi 2020 – jak wykonać polską flagę z papieru?

Ze względu na wiele obostrzeń, warto w Dzień Flagi wyposażyć się w samodzielnie wykonaną polską flagę bez wychodzenia z domu. Tak naprawdę najprostszym sposobem jest użycie do tego celu białego i czerwonego sztywnego papieru oraz długiego patyczka do szaszłyków. Oprócz tego potrzebny będzie klej, nożyczki, linijka.

Instrukcja wykonania flagi z papieru:

  1. Na początek zdecyduj o długości i szerokości flagi – wytnij szerszy prostokąt z białej kartki, natomiast z czerwonej zachowaj taką samą długość, ale odmierz o połowę mniejszą szerokość.
  2. Gdy oba kawałki są wycięte, czerwony papier przyklej na dolną część białego papieru.
  3. Następnie po wyschnięciu kleju, złóż kartkę na równą połowę dla wymierzenia środka.
  4. Włóż do środka patyczek do szaszłyków i sklej obie części klejem.

Gotowe! Papierowa flaga Polski co prawda nie będzie tak trwała, jak klasyczna flaga narodowa z materiału, ale na pewno idealnie posłuży jako symbol 2 maja.

Miłej zabawy. Pozdrawiamy.

28Kwi2020
Temat kompleksowy: Dbamy o przyrodę – Wiosenne porządki w ogródku
• Zabawa Poznajemy narzędzia ogrodnicze. (+ załącznik)
Obrazki narzędzi ogrodniczych (grabi, konewki, wiadra, łopaty itp.), w formacie A4, kartka A4 pocięta na cztery części. Dziecko ogląda obrazki i nazywa przedstawione na nich sprzęty ogrodnicze.
R. zasłania obrazek wybranego narzędzia ogrodniczego kartką przeciętą na cztery części, odsłania ¼
obrazka i pokazuje go dziecku. Dziecko próbuje odgadnąć, co to jest. Jeśli nie odgadnie, R. odkrywa kolejne części obrazka.
• Zabawy grafomotoryczne (Karta pracy, cz. 2, nr 36) ( + załącznik)
Dziecko: na podstawie obrazka odpowiada na pytanie: Co robi Olek z rodziną w ogrodzie babci i dziadka?, kończy kolorować obrazek, rysuje po śladach rysunków kwiatów tulipana.
• Zabawa dramowa Prace w ogrodzie.(+ załącznik obrazki prac ogrodniczych)
Obrazki przedstawiające osoby wykonujące różne prace w ogrodzie, dziecko naśladuje wybrane czynności osób przedstawionych na obrazkach. Rodzic lub domownicy zgadują, co to za czynności, np.: kopanie grządek, podlewanie, grabienie, sianie, przycinanie gałązek, wysadzanie sadzonek na grządkę, wąchanie kwiatów itp.
• Zabawa matematyczna Rabata z tulipanami.(+ załącznik, szablon tulipana, kostka kolorowa i kostka z „oczkami”)
Potrzebne będą: Jednorazowe kubeczki z piaskiem oklejone papierem kolorowym w barwach tulipanów oraz pokolorowane obrazki kwiatów tulipana naklejone na patyczki np. od szaszłyków, kostka z kolorami, kostka z oczkami do 4 (zaklejone odpowiednie oczka). Dziecko z domownikami kolejno rzuca dwiema kostkami, wybierają odpowiednią liczbę (wskazaną przez kostkę) obrazków tulipanów w wylosowanym kolorze i „sadzi” do kubeczka z piaskiem
• Praca plastyczna: „Kolorowe rybki”.( + załącznik)
Sylwety papierowych rybek, kredki, folia malarska (niebieska lub przezroczysta imitująca „wodę”), nitki, taśma klejąca. Dziecko rysuje kolorowe łuski na rybkach (po obu stronach). Następnie R. zawiesza folię np. na tablicy korkowej, ścianie /oknie, mocuje nitkę do rybek i wiesza rybki na folii.
• Ćwiczenia oddechowe.
− Wykonaj ….(rodzic podaje liczbę) głębokich oddechów nosem i wypuść ustami.
− Nabierz powietrza w policzki i wypuść gwałtownie, uderzając lekko piąstkami w policzki.
− Wypuszczaj wolno powietrze ustami (rodzic liczy głośno, ile to trwało).
• Zabawa przy piosence „Kwiatki bratki” link https://youtu.be/zhvQFI04CX8
Wpisz wiadomość…
 

 

28Kwi2020

Witam Was Mróweczki i Świerszcze w ostatnią środę kwietnia i zapraszam do ćwiczeń buzi i języka.

Logopedia – ćwiczenia utrwalające.

Na początek zapraszam Was do zabawy logopedycznej – gimnastyki buzi i języka.
Wykonajcie dokładnie wszystkie ćwiczenia. To doskonała rozgrzewka dla naszych ust i języka.

Wymowa głoski r – ćwiczenia języka.

Poćwiczcie wymowę z Jasiem Mądralą. Powtarzajcie sylaby z głoską l.

Po ćwiczeniach wymowy sprawdźcie, czy uda się Wam prawidłowo nazwać i wypowiedzieć wszystkie słowa z kart pracy.

Wiersz Jana Brzechwy – to doskonały pomysł na utrwalenie głosek szumiących.
Poćwiczcie razem z mamą i tatą.

Miłej zabawy!

28Kwi2020
Kochani, na pewno zdążyliście już wstać i zjeść pyyyyszne śniadanko 😋😋😋 Czas przystąpić do działania. Na początek mała rozgrzewka. Przypomnijcie sobie wierszyk „Gimnastyka”. Wy go doskonale znacie, nauczcie też rodziców. (powtórzcie go co najmniej 2 razy) 😃
Gimnastyka to zabawa sport dla zdrowia – ważna sprawa. Ręce do góry, w przód i w bok. Teraz przysiad, teraz skok. Każdy się robi taki malutki – to proszę Państwa są krasnoludki. Teraz wstajemy, ręce do góry – bo tak po niebie pływają chmury. Raz, dwa, trzy (tupiemy nogami).
Nadszedł czas na ćwiczenia oddechowe. Potrzebne będzie piórko lub chusteczka higieniczna. Stosujmy zasadę – powietrze nabieramy nosem a wypuszczamy ustami. Można dmuchać długo lub krótko, mocno lub delikatnie. Nie wykonujemy ćwiczeń zbyt długo ani zbyt dużo, aby nie zakręciło się dziecku w głowie.
1. Zdmuchiwanie lekkiego przedmiotu z ręki lub ze stołu, np. piórka, kawałka chusteczki higienicznej.
2. Dmuchanie na chusteczkę higieniczną.
3. Dmuchanie na piórko próbując jak najdłużej utrzymać je w powietrzu, jak najwyżej je dmuchnąć.
4. Dmuchanie w trąbkę zwiniętą z dłoni.
5. Zabawa w rozgrzewanie zimnych rąk, chuchamy na nie i mówimy: „hu, hu, hu”.
6. Zabawa w naśladowanie chłodzenia gorącej zupy na talerzu.
A teraz zadania dla Was 😀😄🙃 Czekamy na Wasze uśmiechnięte buźki podczas wykonywania zadań😃

Zadanie1. Dzieci, zastanówcie się chwilę i spróbujcie opowiedzieć rodzicom – Co to jest książka? (Można nagrać wypowiedź dziecka). Teraz posłuchajcie co na ten temat mówią wasi koledzy i koleżanki. https://www.youtube.com/watch?v=PU2HkdMOBo0 . Czy mieliście podobne skojarzenia? A może ktoś wymyślił całkiem inną odpowiedź? (Chętnie obejrzymy Wasze nagrania i wysłuchamy wypowiedzi).

Zadanie 2. Jak powstaje książka? – Zaproście dzieci do uważnego słuchania utworu: Usiądźcie wygodnie, przygotujcie uszy do słuchania i posłuchajcie kolejnej przygody Ady i Adama. Dzisiaj dzieci dowiedzą się, w jaki sposób powstaje papier i jak kiedyś pisano książki. Postarajcie się zapamiętać jak najwięcej informacji.

Jak powstaje książka Maciej Bennewicz

Pan drukarz zaczerpnął białą maź i wylał ją na kwadratowe sito. – To jest pulpa – powiedział uroczystym tonem. – Dawniej robiło się ją ze starych szmat – rozdrobnionych i rozpuszczonych, a teraz robi się ją z drewna. Te białe włókna to celuloza. Nadmiar wody ocieka i po wyschnięciu tworzy się papier. Dzieci z niecierpliwością przyglądały się ruchom pana drukarza. Drewniany kołowrót podobny do dziadka do orzechów, tylko większy, zgrzytnął i dwie grube deski ścisnęły sitko, na które przed chwilą wylała się papierowa pulpa. – Oto wyschnięta pojedyncza kartka. – Pan Borys, pracownik muzeum, podał dzieciom dwie grube kartki. – Właśnie z powodu sposobu, w jaki powstawał dawniej papier, nazwano go papierem czerpanym. Był bardzo drogi. Dlatego także książki były bardzo drogie. Wszystko wykonywano ręcznie. Z kotła zaczerpywano pulpę, a następnie na sicie, przygnieciona prasą, czyli ciężkimi deskami, ociekała z wody. Po wyschnięciu powstawała kartka, jak ta. Najpierw Ada, a potem Adam zaczerpnęli białą maź z beczki, a potem po kolei kręcili wielkim kołowrotem prasy, aby wycisnąć z sita nadmiar wody. Po chwili ich kartki schły na sznurku. A taki sposób powstawały pierwsze książki. Pan drukarz usiadł przy wielkim biurku, zaostrzył gęsie pióro, umoczył w atramencie w specjalnym zbiorniczku zwanym kałamarzem i napisał imiona: Ada i Adam. – A teraz wasza kolej – powiedział i dodał: – Każde pióro służyło do innego rodzaju atramentu. Kolory atramentów wytwarzano ze sproszkowanych roślin i minerałów. Najdroższy był niebieski. Najdroższy, gdyż najtrudniej było zdobyć odpowiednie minerały. Dzieci napisały gęsim piórem swoje imiona. Adam narysował również uśmiechniętą buźkę, Ada zaś pyszczek kota. Wujek Alfred złożył zamaszysty podpis z piękną literką A, którą ozdobił gałązką i kwiatkiem. – Prawdziwa rewolucja w drukarstwie nastąpiła jednak znacznie później, w XV wieku, kiedy to Johann Gutenberg wymyślił specjalną maszynę, a właściwie sposób układania literek. – Pracownik muzeum wskazał wielkie drewniane urządzenie z kołowrotem, z czymś w rodzaju stołu i ogromną drewnianą ramą. Urządzenie przypominało Adamowi samochód wojskowy, Ada natomiast miała wrażenie, że patrzy na wielkiego smoka, który rozdziawia paszczę. – Od czasów wynalazku pana Gutenberga literki układało się w specjalnych ramkach w odbiciu lustrzanym, literka po literce, słowo po słowie, zdanie po zdaniu. Była to żmudna praca, ale dzięki niej można było drukować wiele egzemplarzy książki. Przy ręcznym pisaniu pisarczyk, czyli skryba, często przez wiele lat pisał jedną książkę. Gęsim piórem, literka po literce. Dlatego książki były tak rzadkie i drogie. – A dlaczego trzeba drukować w odbiciu lustrzanym? – spytał Adam. Pan Borys pokazał odciśniętą stronę i powiedział: – Prasa Gutenberga działa jak pieczątka. Widzicie czasem na ulicach karetki pogotowia albo straży pożarnej. Mają odwrócone napisy, prawda? – Żeby można było je odczytać w lusterku samochodowym – ucieszył się Adam. – No właśnie, tę samą zasadę odkrył prawie sześćset lat temu Gutenberg i w ten sposób zrewolucjonizował drukarstwo. Odbicie lustrzane; pieczątka jak napis na karetce; prasa, która dociska literki do papieru czerpanego i jest książka – podsumował drukarz. Adam z pomocą wujka przekręcił długą dźwignię prasy, pociągnął specjalną wajchę i strona była gotowa. Po chwili swoją pierwszą stronę do książki wydrukowała również Ada. Zebrani nagrodzili ją oklaskami, gdyż dzielnie sama wprawiła w ruch prasę drukarską Gutenberga. Ada odczytała fragment z wydrukowanej przez siebie strony: Czcionce pięknie tej podziękuj. Atramentu zręczny taniec Złożył z liter długie zdanie. – A teraz – oznajmił wujek – cofamy się do samego początku. Książka powstawała na papierze, papier musiał być zadrukowany. Potem introligator ją zszywał tak jak krawiec tkaninę. Dziś robi to maszyna. Wcześniej wszystko wykonywano ręcznie i stopniowo ulepszano. Współcześnie książkę pisze się na komputerze i można ją wydrukować w domu. Literki można zmieniać, wklejać obrazki, rysować na pulpicie. – Można robić, co się chce – stwierdził Adam. – Wystarczy myszka albo rysik. – Albo nawet sam palec – dodała Ada. – Palec to najlepszy rysik. – Zgadza się – stwierdził Alfred – ale każdą książkę trzeba najpierw wymyślić. A kto wymyśla, a potem pisze książki? – Skryba? – zaproponował Adam. – Drukarz? – zastanawiała się Ada. I po chwili dodała z entuzjazmem: – Już wiem, autor! – Tak jest, autor, czyli pisarz. W takim razie cofamy się do samego początku, czyli do chwili, gdy książka powstaje w głowie autora. A zatem… – A zatem… – powtórzyła Ada. – A zatem, drodzy Ado i Adamie, również wy zostaniecie autorami i napiszecie swoją pierwszą prawdziwą książkę. – Ale jak to zrobimy? – Zastanowił się Adam, połykają pyszne ciasto drożdżowe, które podawano w barze obok muzeum. – Już wam mówię. Trzeba zacząć od pomysłu. A pomysł to coś… – Coś, coś… – zastanawiała się Ada. – Coś, o czym chce się opowiedzieć innym ludziom, jakaś bardzo ciekawa historia – stwierdził Adam. – Znakomicie. W takim razie zastanówcie się, o jakiej pasjonującej, superciekawej historii chcielibyście opowiedzieć innym ludziom, na przykład dzieciom ze swojej klasy, rodzicom, pani nauczycielce, mamie, tacie albo babci. Potem zamiast gęsiego pióra i papieru czerpanego użyjemy telefonu i dyktafonu. A na koniec wszystko spiszemy i wydrukujemy, a właściwie zrobi to za nas program, który zmieni wasz głos w gotowy tekst. Potem go tylko poprawimy i już. Widzicie, jaką drogę przeszła książka. Od białej pulpy do dyktafonu, który zmienia słowa w zapisany tekst. Do roboty! – Super! – ucieszyły się dzieci. – Moja historia jest następująca – zaczęła Ada. – Wcześnie rano przyjechał po nas wujek Alfred i jak zwykle miał tajemniczą minę. Spodziewałam się, że wymyślił coś fajnego. I nie myliłam się. Pojechaliśmy na wycieczkę. W starym klasztorze, czyli w miejscu, w którym dawno, dawno temu mieszkali zakonnicy, panowie o długich brodach, którzy spędzali czas na modlitwie i pracy, mieści się muzeum sztuki drukarstwa i książki. Pan drukarz wygląda, jakby sam był zakonnikiem z dawnych czasów. Ma brodę i długie ubranie z fartuchem. – A ja mam taką historię – zaczął Adam: Czcionce pięknie tej podziękuj. Atramentu zręczny taniec Złożył z liter długie zdanie. Dawniej papier był czerpany, Dziś dyktafon w ręku mamy.

Przeprowadźcie rozmowę z dziećmi: W jaki sposób Ada i Adam pomagali robić papier? Czy to był sposób do sporządzenia papieru czerpanego podobny do tego, który oglądaliśmy wczoraj na filmiku? W jaki sposób tworzono książki przed pojawieniem się nowoczesnych drukarni?

Teraz obejrzyjcie sobie film o tym, jak powstaje książka.https://www.youtube.com/watch?v=5dHmwZRQ0FI

Zadanie 3. Marsz z książką na głowie – zabawa ruchowa. Połóżcie sobie książkę na głowie i przespacerujcie się z pokoju do kuchni, albo kilka razy wokół stołu, starając się by książka nie spadła Wam z głowy. Nie przytrzymujemy książki rękami. Pamiętajcie by plecy były wyprostowane.

Zadanie 4. „Kto tworzy książkę?” – dyskusja na podstawie ilustracji w KZ 66–67 (Książka Zabaw z literami). Dzieci niech odszukają na ilustracjach postaci, których nazwy zawodów będzie wymieniać rodzic.  Proszę dokonać analizy głosek (wypowiadamy pojedyncze głoski np. a-u-t-o-r) nazw zawodów związanych z powstaniem książek: autor, redaktor, grafik, drukarz. Dzieci wskazują ilustracje, określają, jakie czynności wykonuje ta osoba w procesie powstawania książki i próbują dokonać analizy głosek niektórych czasowników, np. pisanie, rysowanie, drukowanie.

Zadanie 5. „Książki, kto książki czyta” – piosenka. Zapraszam do wysłuchania, a potem do nauczenia się tej znanej wszystkim piosenki, ale z nowym tekstem.

Kto książki czyta wiedzę ma i wiemy o tym on i ja więc czytaj ciągle książkę swą a potem opowiadaj ją.

Do biblioteki często chodź i książek wypożyczaj moc. I czytaj książki te co dnia potem ci szóstkę pani da.

Ref. Książki, kto książki czyta, ten jest jak sowa po prostu mądry jest i kwita.

Czytaj co dzień bajki, powieści zobaczysz ile wiedzy w głowie masz.

https://www.youtube.com/watch?v=HH9yMctug4c

Zadanie 6. Praca z KP4.6a – umieszczanie nalepek w brakujących miejscach, czytanie wyrazów.  Praca z KP4.6b – uzupełnianie nalepkami ilustracji regału z książkami.

Zadanie7. Moja książeczka. Obejrzyjcie razem z rodzicami filmik instruktażowy, a następnie spróbujcie wykonać swoją własną książeczkę. Koleżanka wymyśliła sobie arbuzy, a co będzie w waszej książeczce? Wymyślcie sami i narysujcie. Może też napiszecie krótki tekst? Powodzenia. https://www.youtube.com/watch?v=zhkxyRdFtHU

Życzymy Wam miłego dnia 😀😘😘
28Kwi2020
Kochani, na pewno zdążyliście już wstać i zjeść pyyyyszne śniadanko 😋😋😋 Czas przystąpić do działania. Na początek mała rozgrzewka. Przypomnijcie sobie wierszyk „Gimnastyka”. Wy go doskonale znacie, nauczcie też rodziców. (powtórzcie go co najmniej 2 razy) 😃
Gimnastyka to zabawa sport dla zdrowia – ważna sprawa. Ręce do góry, w przód i w bok. Teraz przysiad, teraz skok. Każdy się robi taki malutki – to proszę Państwa są krasnoludki. Teraz wstajemy, ręce do góry – bo tak po niebie pływają chmury. Raz, dwa, trzy (tupiemy nogami).
Nadszedł czas na ćwiczenia oddechowe. Potrzebne będzie piórko lub chusteczka higieniczna. Stosujmy zasadę – powietrze nabieramy nosem a wypuszczamy ustami. Można dmuchać długo lub krótko, mocno lub delikatnie. Nie wykonujemy ćwiczeń zbyt długo ani zbyt dużo, aby nie zakręciło się dziecku w głowie.
1. Zdmuchiwanie lekkiego przedmiotu z ręki lub ze stołu, np. piórka, kawałka chusteczki higienicznej.
2. Dmuchanie na chusteczkę higieniczną.
3. Dmuchanie na piórko próbując jak najdłużej utrzymać je w powietrzu, jak najwyżej je dmuchnąć.
4. Dmuchanie w trąbkę zwiniętą z dłoni.
5. Zabawa w rozgrzewanie zimnych rąk, chuchamy na nie i mówimy: „hu, hu, hu”.
6. Zabawa w naśladowanie chłodzenia gorącej zupy na talerzu.
A teraz zadania dla Was 😀😄🙃 Czekamy na Wasze uśmiechnięte buźki podczas wykonywania zadań😃

Zadanie1. Dzieci, zastanówcie się chwilę i spróbujcie opowiedzieć rodzicom – Co to jest książka? (Można nagrać wypowiedź dziecka). Teraz posłuchajcie co na ten temat mówią wasi koledzy i koleżanki. https://www.youtube.com/watch?v=PU2HkdMOBo0 . Czy mieliście podobne skojarzenia? A może ktoś wymyślił całkiem inną odpowiedź? (Chętnie obejrzymy Wasze nagrania i wysłuchamy wypowiedzi).

Zadanie 2. Jak powstaje książka? – Zaproście dzieci do uważnego słuchania utworu: Usiądźcie wygodnie, przygotujcie uszy do słuchania i posłuchajcie kolejnej przygody Ady i Adama. Dzisiaj dzieci dowiedzą się, w jaki sposób powstaje papier i jak kiedyś pisano książki. Postarajcie się zapamiętać jak najwięcej informacji.

Jak powstaje książka Maciej Bennewicz

Pan drukarz zaczerpnął białą maź i wylał ją na kwadratowe sito. – To jest pulpa – powiedział uroczystym tonem. – Dawniej robiło się ją ze starych szmat – rozdrobnionych i rozpuszczonych, a teraz robi się ją z drewna. Te białe włókna to celuloza. Nadmiar wody ocieka i po wyschnięciu tworzy się papier. Dzieci z niecierpliwością przyglądały się ruchom pana drukarza. Drewniany kołowrót podobny do dziadka do orzechów, tylko większy, zgrzytnął i dwie grube deski ścisnęły sitko, na które przed chwilą wylała się papierowa pulpa. – Oto wyschnięta pojedyncza kartka. – Pan Borys, pracownik muzeum, podał dzieciom dwie grube kartki. – Właśnie z powodu sposobu, w jaki powstawał dawniej papier, nazwano go papierem czerpanym. Był bardzo drogi. Dlatego także książki były bardzo drogie. Wszystko wykonywano ręcznie. Z kotła zaczerpywano pulpę, a następnie na sicie, przygnieciona prasą, czyli ciężkimi deskami, ociekała z wody. Po wyschnięciu powstawała kartka, jak ta. Najpierw Ada, a potem Adam zaczerpnęli białą maź z beczki, a potem po kolei kręcili wielkim kołowrotem prasy, aby wycisnąć z sita nadmiar wody. Po chwili ich kartki schły na sznurku. A taki sposób powstawały pierwsze książki. Pan drukarz usiadł przy wielkim biurku, zaostrzył gęsie pióro, umoczył w atramencie w specjalnym zbiorniczku zwanym kałamarzem i napisał imiona: Ada i Adam. – A teraz wasza kolej – powiedział i dodał: – Każde pióro służyło do innego rodzaju atramentu. Kolory atramentów wytwarzano ze sproszkowanych roślin i minerałów. Najdroższy był niebieski. Najdroższy, gdyż najtrudniej było zdobyć odpowiednie minerały. Dzieci napisały gęsim piórem swoje imiona. Adam narysował również uśmiechniętą buźkę, Ada zaś pyszczek kota. Wujek Alfred złożył zamaszysty podpis z piękną literką A, którą ozdobił gałązką i kwiatkiem. – Prawdziwa rewolucja w drukarstwie nastąpiła jednak znacznie później, w XV wieku, kiedy to Johann Gutenberg wymyślił specjalną maszynę, a właściwie sposób układania literek. – Pracownik muzeum wskazał wielkie drewniane urządzenie z kołowrotem, z czymś w rodzaju stołu i ogromną drewnianą ramą. Urządzenie przypominało Adamowi samochód wojskowy, Ada natomiast miała wrażenie, że patrzy na wielkiego smoka, który rozdziawia paszczę. – Od czasów wynalazku pana Gutenberga literki układało się w specjalnych ramkach w odbiciu lustrzanym, literka po literce, słowo po słowie, zdanie po zdaniu. Była to żmudna praca, ale dzięki niej można było drukować wiele egzemplarzy książki. Przy ręcznym pisaniu pisarczyk, czyli skryba, często przez wiele lat pisał jedną książkę. Gęsim piórem, literka po literce. Dlatego książki były tak rzadkie i drogie. – A dlaczego trzeba drukować w odbiciu lustrzanym? – spytał Adam. Pan Borys pokazał odciśniętą stronę i powiedział: – Prasa Gutenberga działa jak pieczątka. Widzicie czasem na ulicach karetki pogotowia albo straży pożarnej. Mają odwrócone napisy, prawda? – Żeby można było je odczytać w lusterku samochodowym – ucieszył się Adam. – No właśnie, tę samą zasadę odkrył prawie sześćset lat temu Gutenberg i w ten sposób zrewolucjonizował drukarstwo. Odbicie lustrzane; pieczątka jak napis na karetce; prasa, która dociska literki do papieru czerpanego i jest książka – podsumował drukarz. Adam z pomocą wujka przekręcił długą dźwignię prasy, pociągnął specjalną wajchę i strona była gotowa. Po chwili swoją pierwszą stronę do książki wydrukowała również Ada. Zebrani nagrodzili ją oklaskami, gdyż dzielnie sama wprawiła w ruch prasę drukarską Gutenberga. Ada odczytała fragment z wydrukowanej przez siebie strony: Czcionce pięknie tej podziękuj. Atramentu zręczny taniec Złożył z liter długie zdanie. – A teraz – oznajmił wujek – cofamy się do samego początku. Książka powstawała na papierze, papier musiał być zadrukowany. Potem introligator ją zszywał tak jak krawiec tkaninę. Dziś robi to maszyna. Wcześniej wszystko wykonywano ręcznie i stopniowo ulepszano. Współcześnie książkę pisze się na komputerze i można ją wydrukować w domu. Literki można zmieniać, wklejać obrazki, rysować na pulpicie. – Można robić, co się chce – stwierdził Adam. – Wystarczy myszka albo rysik. – Albo nawet sam palec – dodała Ada. – Palec to najlepszy rysik. – Zgadza się – stwierdził Alfred – ale każdą książkę trzeba najpierw wymyślić. A kto wymyśla, a potem pisze książki? – Skryba? – zaproponował Adam. – Drukarz? – zastanawiała się Ada. I po chwili dodała z entuzjazmem: – Już wiem, autor! – Tak jest, autor, czyli pisarz. W takim razie cofamy się do samego początku, czyli do chwili, gdy książka powstaje w głowie autora. A zatem… – A zatem… – powtórzyła Ada. – A zatem, drodzy Ado i Adamie, również wy zostaniecie autorami i napiszecie swoją pierwszą prawdziwą książkę. – Ale jak to zrobimy? – Zastanowił się Adam, połykają pyszne ciasto drożdżowe, które podawano w barze obok muzeum. – Już wam mówię. Trzeba zacząć od pomysłu. A pomysł to coś… – Coś, coś… – zastanawiała się Ada. – Coś, o czym chce się opowiedzieć innym ludziom, jakaś bardzo ciekawa historia – stwierdził Adam. – Znakomicie. W takim razie zastanówcie się, o jakiej pasjonującej, superciekawej historii chcielibyście opowiedzieć innym ludziom, na przykład dzieciom ze swojej klasy, rodzicom, pani nauczycielce, mamie, tacie albo babci. Potem zamiast gęsiego pióra i papieru czerpanego użyjemy telefonu i dyktafonu. A na koniec wszystko spiszemy i wydrukujemy, a właściwie zrobi to za nas program, który zmieni wasz głos w gotowy tekst. Potem go tylko poprawimy i już. Widzicie, jaką drogę przeszła książka. Od białej pulpy do dyktafonu, który zmienia słowa w zapisany tekst. Do roboty! – Super! – ucieszyły się dzieci. – Moja historia jest następująca – zaczęła Ada. – Wcześnie rano przyjechał po nas wujek Alfred i jak zwykle miał tajemniczą minę. Spodziewałam się, że wymyślił coś fajnego. I nie myliłam się. Pojechaliśmy na wycieczkę. W starym klasztorze, czyli w miejscu, w którym dawno, dawno temu mieszkali zakonnicy, panowie o długich brodach, którzy spędzali czas na modlitwie i pracy, mieści się muzeum sztuki drukarstwa i książki. Pan drukarz wygląda, jakby sam był zakonnikiem z dawnych czasów. Ma brodę i długie ubranie z fartuchem. – A ja mam taką historię – zaczął Adam: Czcionce pięknie tej podziękuj. Atramentu zręczny taniec Złożył z liter długie zdanie. Dawniej papier był czerpany, Dziś dyktafon w ręku mamy.

Przeprowadźcie rozmowę z dziećmi: W jaki sposób Ada i Adam pomagali robić papier? Czy to był sposób do sporządzenia papieru czerpanego podobny do tego, który oglądaliśmy wczoraj na filmiku? W jaki sposób tworzono książki przed pojawieniem się nowoczesnych drukarni?

Zadanie 3. Marsz z książką na głowie – zabawa ruchowa. Połóżcie sobie książkę na głowie i przespacerujcie się z pokoju do kuchni, albo kilka razy wokół stołu, starając się by książka nie spadła Wam z głowy. Nie przytrzymujemy książki rękami. Pamiętajcie by plecy były wyprostowane.

Zadanie 4. „Kto tworzy książkę?” – dyskusja na podstawie ilustracji w KZ 66–67 (Książka Zabaw z literami). Dzieci niech odszukają na ilustracjach postaci, których nazwy zawodów będzie wymieniać rodzic.  Proszę dokonać analizy głosek (wypowiadamy pojedyncze głoski np. a-u-t-o-r) nazw zawodów związanych z powstaniem książek: autor, redaktor, grafik, drukarz. Dzieci wskazują ilustracje, określają, jakie czynności wykonuje ta osoba w procesie powstawania książki i próbują dokonać analizy głosek niektórych czasowników, np. pisanie, rysowanie, drukowanie.

Zadanie 5. „Książki, kto książki czyta” – piosenka. Zapraszam do wysłuchania, a potem do nauczenia się tej znanej wszystkim piosenki, ale z nowym tekstem.

Kto książki czyta wiedzę ma i wiemy o tym on i ja więc czytaj ciągle książkę swą a potem opowiadaj ją.

Do biblioteki często chodź i książek wypożyczaj moc. I czytaj książki te co dnia potem ci szóstkę pani da.

Ref. Książki, kto książki czyta, ten jest jak sowa po prostu mądry jest i kwita.

Czytaj co dzień bajki, powieści zobaczysz ile wiedzy w głowie masz.

https://www.youtube.com/watch?v=HH9yMctug4c

Zadanie 6. Praca z KP4.6a – umieszczanie nalepek w brakujących miejscach, czytanie wyrazów.  Praca z KP4.6b – uzupełnianie nalepkami ilustracji regału z książkami.

Zadanie7. Moja książeczka. Obejrzyjcie razem z rodzicami filmik instruktażowy, a następnie spróbujcie wykonać swoją własną książeczkę. Koleżanka wymyśliła sobie arbuzy, a co będzie w waszej książeczce? Wymyślcie sami i narysujcie. Może też napiszecie krótki tekst? Powodzenia. https://www.youtube.com/watch?v=zhkxyRdFtHU

Życzymy Wam miłego dnia 😀😘😘

 

28Kwi2020

Blok tematyczny: moja ojczyzna
Temat zajęć: moja ojczyzna – Polska

Szanowni Rodzice.
Przed rozpoczęciem pracy z dzieckiem proszę wydrukować: tekst wiersza, załącznik 10 i 11, przygotować kartkę
z bloku a -4 i równo podzielić ją na 4 części (na krzyż), wydrukować załączniki  12 i 13

Ćwiczenia poranne  na dobry początek – ćwicz jak Pipi!!https://www.youtube.com/watch?v=m2WsGrvCx_w

Kochane dzieci!  Dzisiaj bardzo trudny temat zajęć. Porozmawiamy sobie o naszej kochanej ojczyźnie – Polsce.
– Czy wiecie co to jest Polska?

Zadanie – Posłuchaj  wiersza „Co to jest Polska?” Czesława Janczarskiego
– Podczas słuchania wiersza obejrzyj wymienione w wierszu krajobrazy Polski.
(załączniki 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8,. 9).

– Co to jest Polska?-
Spytał Jaś w przedszkolu.
Polska- to wieś
i las,
i zboże w polu,
i szosa, którą pędzi
do miasta autobus,
i samolot, co leci
wysoko, na tobą.
Polska- to miasto,
strumień i rzeka,
i komin fabryczny,
co dymi z daleka,
a nawet obłoki,
gdy nad nami mkną.
Polska to jest także twój rodzinny dom.
A przedszkole?
Tak- i przedszkole,
i róża w ogrodzie
i książka na stole.
– Popatrz teraz jak wygląda kształt naszego kraju – Polski

Zabawa „Obrysuj kontury Polski” – rysuj po śladzie kształt Polski. Najpierw prawą ręką, następnie lewą.
Którą ręką rysowało się Tobie wygodniej?
W środku Polski narysuj łąki, pola drogi, rzeki, fabryki…i to o czym była mowa w wierszu.
(załącznik 10)

Zadanie: Uważnie obejrzyj film o naszej ojczyźnie: https://www.youtube.com/watch?v=DCwEJ9tHt5c
* pytania do 4 i 5 latka
– W jakim państwie mieszkasz?
– Gdzie Lech założył pierwsze miasto Polski?
*pytania do 5 latka
– Wskaż godło, flagę i hymn Polski.
– Ułóż zdania ze słowami: flaga, godło, hymn.

Zabawa „Rozpoznaj hymn Polski” – posłuchaj 3 utworów. Który z nich jest hymnem naszego kraju?
1. https://www.youtube.com/watch?v=n9Pk2RY4-TA
2. https://www.youtube.com/watch?v=8jLmpNz-Yz4
3. https://www.youtube.com/watch?v=_5VZNXrywoo
Jeżeli wskazałeś utwór nr 3 jesteś mistrzem!  BRAWO!! 🙂


Zadanie „Zaśpiewaj hymn Polski”
– wykorzystaj link nr 3.
ZAPAMIĘTAJ! Hymn zawsze śpiewamy w pozycji zasadniczej czyli na baczność!

Zabawa „Ułóż z puzzli godło Polski” – z pociętych części godła ułóż całość i rozplanuj równo na kartce. Naklej.
Prezentuj pracę na fb albo w centralnej części mieszkania.
Ponieważ zbliżają się święta narodowe możesz wyeksponować swoją pracę w oknie.

Zabawa „Dyktando graficzne”
Przygotuj: kartkę podzieloną na 4 części oraz załączniki 12 i 13

   
   

– W prawej górnej części naklej flagę.
– W lewej dolnej części naklej godło Polski.
– W prawej dolnej części narysuj swój dom.
– W lewej górnej części narysuj swoją rodzinę.
Zachowaj pracę i zaprezentuj ją po powrocie do przedszkola. 🙂
Do zobaczenia!!! Do jutra!!!